Tweedehands kleding kopen: waar je op moet letten

Pilling zijn de bolletjes die ontstaan als losse vezeluiteinden om elkaar heen draaien. Ze zitten waar stof langs stof of langs een tas wrijft: onder de armen, aan de binnenkant van de bovenbenen, op één schouder. Die bolletjes zijn op zichzelf geen ramp — met een ontpiller of een klein scheerapparaatje zijn ze er in een paar minuten af. Belangrijker is wat eronder zit.

Houd het kledingstuk daarom tegen een raam of tegen een lamp. Waar de stof dunner is geworden, komt meteen meer licht door. Bij donkere kleding valt dat op aan de knieën, de ellebogen en de zitting. Schijnt het daar al door, dan is dat geen vlek die je eruit wast maar slijtage die alleen maar doorzet.

Glans is het derde signaal, en het lastigste om terug te draaien. Zwarte broeken en colberts krijgen op de zitting en de ellebogen een zilverige schijn omdat de vezels zijn platgedrukt en het licht anders weerkaatsen. Bij wol lukt het soms nog om dat met stoom op te heffen. Bij polyester en polyestermengsels is het blijvend.

Doe elke rits helemaal open en helemaal dicht, twee keer achter elkaar. Een rits die halverwege hapert, of waarbij de tandjes achter de slider weer uit elkaar wijken, is de duurste reparatie aan een verder prima jas. Kijk meteen of het stopje onderaan er nog in zit: zonder dat stopje schiet de slider er vroeg of laat vanaf.

Tel bij knopen of ze er allemaal zijn en of ze op elkaar lijken. Eén afwijkende knoop betekent dat er ooit al iets vervangen is, en dat is geen bezwaar. Een missende knoop hoeft ook geen reden te zijn om iets terug te hangen: een knoop aanzetten kost vijf minuten. Een kapotte drukknoop in een jas kost meer moeite dan de meeste mensen erin willen steken.

Bij jassen en colberts hoort de voering er ook bij. Een gescheurde voering onder de arm of langs de mouwzoom is doodgewoon en goed te herstellen. Valt de voering op meerdere plekken uit elkaar en scheurt hij verder zodra je hem aanraakt, dan is de jas ouder dan de buitenkant doet vermoeden.

Niet elke vlek is hetzelfde, en de meeste zijn te beoordelen zonder dat je weet waar ze vandaan komen. Kijk naar de rand. Een vlek met een duidelijke, iets donkerdere rand is nat geweest en weer opgedroogd; die zit er vaak al langer in. Vlekken zonder rand zijn meestal verser en dus kansrijker.

Ruik er ook aan, hoe raar dat in een winkel voelt. Muf ruikende kleding komt uit een gesloten kast en dat gaat er in de regel uit door luchten en één wasbeurt. Rooklucht en dierengeur die diep in wol of in een voering zijn getrokken, zijn hardnekkiger.

Bij tweedehands hangt van elk stuk meestal precies één exemplaar. Je kunt dus niet even een maat groter pakken, en dat maakt passen belangrijker dan bij nieuw. In Het huis van Tante Trees kan dat in een van de paskamers, en alles in de winkel is geprijsd.

Let bij het passen eerst op de schouders. De schoudernaad hoort op de punt van je eigen schouder te vallen. Klopt dat, dan is de rest klein werk voor een kleermaker: een taille innemen, een mouw korter maken, een zoom verleggen. Klopt de schouder niet, dan gaat het stuk nooit goed staan, hoeveel je er daarna ook aan laat doen.

Beweeg in het pashokje. Steek je armen naar voren, ga zitten, buk. Kleding die alleen goed valt als je stilstaat, blijft thuis aan de hanger hangen. En denk je er thuis toch anders over: bij Tante Trees mag kleding binnen een week worden geruild, met het prijskaartje er nog aan en de bon erbij. Bewaar dat bonnetje dus even.