Maten bij tweedehands kleding vallen anders

Naast de nummering die je in Nederland gewend bent, hangen er stukken met Britse, Amerikaanse, Italiaanse en Franse maten tussen. Sommige daarvan lijken op elkaar en verschillen toch een stap. Letters zijn nog globaler: waar de een een medium noemt, noemt de ander hetzelfde stuk large.

Er is één categorie labels die je bijna blind kunt vertrouwen: de maten die in centimeters of inches zijn opgeschreven. Op een spijkerbroek staat vaak W met een getal en L met een getal — dat zijn de taillewijdte en de binnenbeenlengte in inches. Dat is gemeten, niet geschat, en een merk kan er dus veel minder mee schuiven.

Hetzelfde geldt voor overhemden met een nekwijdte in centimeters en voor colberts met een borstwijdte. Waar zo’n getal staat, hoef je je van de rest van het label weinig aan te trekken.

Meet daarom jezelf één keer rustig op en zet de uitkomsten in je telefoon: borstwijdte, taille, heup, binnenbeenlengte, schouderbreedte en mouwlengte. Dat kost tien minuten en die lijst blijft jaren bruikbaar.

Met die lijst in je zak kun je een kledingstuk beoordelen zonder het aan te trekken. Leg het plat neer, strijk het glad zonder te rekken, en meet van naadje tot naadje net onder de armsgaten. Dat getal maal twee is ongeveer de borstwijdte van het stuk. Trek er voor een trui of een jas wat ruimte bij op, want je wilt er nog iets onder kunnen dragen.

Voor broeken doe je hetzelfde ter hoogte van de taille, met de knoop dicht. Voor rokken meet je bij de heup, op het breedste punt. Voor mouwen meet je van de schoudernaad tot het einde van de manchet.

Deze methode is bij tweedehands nuttiger dan bij nieuw, omdat het label soms helemaal niets meer zegt. Bij een stuk dat is vermaakt, staat er zelfs een maat op die nooit meer klopt.

Kleding die al een leven achter de rug heeft, is bijna nooit meer precies zoals hij de fabriek verliet. Katoen is bij warme wasbeurten iets gekrompen. Tricot is uitgezakt bij de ellebogen en de knieën. Breigoed is aan de manchetten opgerekt. Een oud vest kan aan de onderkant breder zijn geworden dan bovenaan.

Vermaakte stukken herken je aan naden die niet bij de rest passen: ander garen, een andere steeklengte, een zoom die van binnen dubbel ligt. Dat is geen bezwaar, maar het betekent wel dat je moet meten in plaats van lezen.

Er is ook een voordeel dat vooral bij oudere kleding geldt: er zit vaak flink wat naad binnenin. Waar moderne kleding met minimale naadtoeslag wordt gemaakt, kun je bij een ouder stuk regelmatig nog een centimeter of meer uitleggen. Voor wie tussen twee maten zit, is dat het verschil tussen wel en niet meenemen.

In Het huis van Tante Trees hangt de dameskleding gesorteerd op kleur. Je zoekt daar dus op kleur en niet op maat, en dat maakt passen extra belangrijk. De herenkleding hangt apart, en er is een eigen gedeelte voor grote maten.

Neem gerust een paar maten mee het pashokje in, ook een maat waarvan je denkt dat hij niet klopt. Bij tweedehands zit de verrassing meestal precies daar. Alles in de winkel is geprijsd en er zijn paskamers, dus het kost niets meer dan een paar minuten.

En als het thuis toch tegenvalt: kleding mag binnen een week worden geruild, met het prijskaartje er nog aan en de bon erbij.